In de meeste Franse streken werd de wijnindustrie ontwikkeld door monniken. In Bordeaux echter werd de wijnindustrie gedreven door handelaars op zoek naar producten waarmee ze hun koopvaardijschepen konden laden.
De Bordeaux streek is enorm uitgestrekt en wordt doorsneden door de Garonne en de Dordogne, die samenvloeien ten noorden van de stad Bordeaux om van daar in de zee uit te monden als de Gironde.
De beste wijngaarden liggen dichtst bij de rivieren. Er is een gematigd zeeklimaat maar de zandduinen en naaldbossen van de Landes ten westen en ten zuiden van de Girondemonding beschermen de streek tegen de gure, vochtige en zilte voornamelijk zuidwestelijke winden. De zomers zijn vaak lang en warm en de winters redelijk mild. In de herfst is het echter soms zo koud en nat dat de druiven maar moeizaam rijpen.
Met ongeveer 120000 ha wijngaarden is de streek 3 keer zo groot als de Bourgogne. Bordeaux wordt ook beschouwd als hoofdstad van de rode wijn over de gehele wereld. Het is het grootste Franse wijnbouwgebied voor wat betreft het aantal A.O.C.’s. Hier alleen zijn er zo’n 50 verschillende A.O.C.
Door de nabijheid van de Atlantische Oceaan en enorme variatie van microklimaten (specifiek en van het algemene klimaat in de regio afwijkende klimaten in kleine gebieden) en bodemsoorten vindt men er een breed palet aan wijnen: droge tot zoete witte wijnen, intense rode wijnen, rosé wijnen en Crémant. Het overgrote deel van de wijnproductie is rode wijn (80%).

Het karakter van de Bordeaux wijnen wordt vooral bepaald door Cabernet Sauvignon (De Bordeauxstreek alleen is goed voor 33% van de wereldproductie), Cabernet Franc en Merlot voor wat betreft de rode wijnen, voor de witte wijnen zijn dit Sauvignon Blanc en Sémillon.

Overzicht gebruikte druivensoorten:

  • Rode wijn
    • Merlot (33000 ha),
    • Cabernet-Sauvignon (21000 ha)
    • Cabernet-Franc (11000 ha)
    • Malbec (3000 ha)
    • Petit Verdot
    • Carmenière
  • Witte wijn
    • Sauvignon (35000 ha)
    • Sémillon (17000 ha)
    • Muscadelle (2000 ha)
    • Ugni Blanc
    • Colombard
    • Merlot Blanc

In Bordeaux is men er rotsvast van overtuigd dat de terroir (unieke locatie van wijngaard die de interactie tussen bodem, topografie, klimaat en zonuren weerspiegelt) de klasse en de stijl van een wijn bepaalt.
De grenzen bij het afbakenen van een gebied zijn veelal getrokken tussen 2 grondsoorten.
Ten oosten van de Dordogne vormen de wijngaarden van St-Emilion, Pomerol en Fronsac het gebied van de rechteroever, ten westen van de Garonne en Gironde bevindt zich het gebieden van de linkeroever waarbij Médoc, Graves en Sauternes behoren. Entre-Deux-Mers ligt tussen de getijdenrivieren de Dordogne en Garonne (vandaar de naam).

Qua klimaat profiteert de Bordeaux- streek van de nabijheid van de Atlantische Oceaan, waardoor extreme temperatuurverschillen uitblijven. Omdat de streek zeer noordelijk ligt kan ongeveer eens in de 3 jaar een echt rijp smakende wijn geproduceerd worden. Bij veel oogsten worden slechts bepaalde appellations of druivensoorten geoogst, zodat een goed jaar voor zoete witte wijn een slecht jaar voor rode wijn kan zijn. Het schema dat hiervoor gebruikt wordt bestaat uit een reeks classificaties opgesteld in 1855 in opdracht van de Kamer van Koophandel in Bordeaux ter ondersteuning van de Bordeauxwijnen op de Wereldtentoonstelling in Parijs. Deze basislijst werd aangepast in de 20ste eeuw. Hierop komen de beste châteaux in Médoc, Graves en Sauternes voor en Château Haut-Brion in Pessac-Léognan. Tegenwoordig presteren veel châteaux ongeacht hun officiële status veel beter of slechter, afhankelijk van een aantal factoren zoals de kunde van de producent en het gebruikte materiaal.

Sinds 1945 hebben 3 personen zich ingespannen om de Bordeauxwijnen de huidige bekendheid te geven:

  • Philippe de Rotschild (°13/04/1902 - +20/01/1988); de eigenaar van Château Mouton-Rotschild in Pauillac. Hij was 1 van de 1ste producenten die zijn eigen wijnen bottelde in plaats van ze jong te verkopen en het rijpen over te laten aan andere handelaars. Hij gebruikte de naam van zijn château om wijn te verkopen gemaakt van druiven die elders waren verbouwd. Die noemde hij Mouton Cadet.
  • Professor Emile Preynaud (°29/06/1912 - +18/07/2004) die beschouwd wordt als de geestelijke vader van de moderne oenologie. Hij bracht de verkeerde behandeling van druiven aan het licht die door veel wijnboeren gepraktiseerd werd. Hij pleitte ook voor een scheiding van de beste wijnen van de wijnoogst van de rest, die als 2e wijn verkocht moet worden.
  • De Amerikaanse advocaat, Robert Parker (°23/07/1947) die in 1978 zijn 1stenieuwsbrief de Wine Advocate publiceerde. Hij deelde wijnen op een schaal van 50 tot 100 in. Zonder Parkers populaire puntensysteem zouden veel wijndomeinen niet het internationale aanzien hebben en minder hoge prijzen kunnen vragen dan nu het geval is Het puntensysteem ziet er als volgt uit:
    • 96-100, buitengewone wijnen
    • 90-95, uitstekende wijnen
    • 80-89, bovengemiddeld tot zeer goede wijnen
    • 70-79, gemiddelde wijnen
    • 60-69, wijnen onder het gemiddelde
    • 50-59, onacceptabele wijnen
    • <50 , krijgen geen waardering
bordeaux